خاندان رسول گرامى اسلام بويژه أمير المؤمنين ( ع ) اميران كلام‌اند وسخن از دم مسيحايى آنان جان گرفته ومعنى يافته است « 32 » . نهج البلاغة ، آن درياى ژرف وكران ناپيدايى است كه از گوهر بيان أمير سخن علي ( ع ) تبلور يافته ، كه شجرهء نبوّت وجايگاه نزول وحى وآمد وشد فرشتگان وگنجينهء دانش ومخزن حكمت است « 33 » . مقام ومنزلتش در ميان خلق ، مقام قطب آسياست ، بايد همگان بر محور وجود أو در حركت باشند واز فيض وجودش بهره‌مند شوند « 34 » . رسول خدا ( ص ) مىفرمود : « داناترين شما به امر قضاوت وداورى علي ( ع ) است « 35 » . » أو يگانه شاگرد مكتب بود كه از آغاز نوجوانى در خانهء وحى بالندگى يافت وپابپاى پيامبر رحمت ، در همهء مراحل دشوار ايّام بعثت وكينه‌توزيهاى قريش ، لحظه‌اى رسول خدا را تنها نگذاشت ودر تمام مدّت سه سال محاصرهء رسول ويارانش در شعب أبو طالب ، از بيم آن كه مبادا دشمن عنود ، به قصد جان پيامبر شبيخون زند ، بارها وبارها در نيمهء شب جاى خواب خود را با پيامبر عوض كرد تا اگر خصم كينه‌توز از كمين در آيد ، رسول خدا ( ص ) محفوظ بماند . برادر ، نه كه به منزلهء جان رسول خدا ( ص ) بودن بىجهت نبود . در نظام عدل الهى نسب وحسب به عبادت است نه قرابت ، وگرنه أبو لهب عموى پيامبر است ، آن كه در ليلة المبيت ( شب هجرت ) ، همان شبى كه قتل رسول خدا ( ص ) قطعي بود ، وسوداى جان ، بر سر عقيدة پيش آمد واز جانب حق نزول يافت كه : « از مؤمنين كساني هستند كه جان خود را براي جلب رضايت خدا سودا مىكنند « 36 » » علي ( ع ) مصداق آية بود . أمير المؤمنين ( ع ) در مرتبه‌اى از عدالت وصداقت بود كه در كلام ربّ حميد به عنوان گواه دوّم

--> ( 32 ) . . . وانّا لأمراء الكلام وفينا ، تنشّبت عروقه وعلينا تهدّلت غصونه ، خطبهء 233 . ( 33 ) نحن شجرة النّبوّة ومحبط الرّسالة ومختلف الملائكة ومعادن العلم وينابيع الحكم ، نهج البلاغة ، خطبه 189 . ( 34 ) انّ محلّى منها محلّ القطب من الرّحى ، نهج البلاغة ، خطبهء 3 . ( 35 ) أقضاكم على ، كشف المراد ، علامهء حلّى ، ص 302 . ( 36 ) وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ ( سورهء بقره ، آيهء 207 )